سرویس: سینمای ایران کد خبر: 276 ۲۰:۰۸ - ۱۴۰۰/۰۴/۰۶

حرف درست نوید محمدزاده شنیده نشد

چند میگیری لانسه کنی؟

انتشار یادداشت های سفارشی و خبرهای اغراق آمیز و اخبار کذب و‌ تهییج مخاطب کم سن و سال بیشتر یک دفاع بد است که یقینا به نفع صاحب اثر نیست مخاطب باید با زیرکی به سمت تولید کشیده شود. کار خوب مخاطب واقعی خودش را با هوشمندی یک پروموت درست پیدا می کند اما با تعریف های بیرون از قاب بیشتر ضدتبلیغ اتفاق می افتد.

چند میگیری لانسه کنی؟

صبح سینما/دنیا خمامی: حالا که خوشبختانه منظور نظر نوید محمدزاده ، جواد عزتی و بازی درخشانش در «زخم کاری» نبوده میتوان به یک بحث فرامتنی پرداخت. نوشته نوید محمدزاده در صفحه شخصی اش هرچند به جهت لحن و شکل نگارشی شاید در قواره یک هنرمند نبود اما یک نکته در آن استوری نادیده انگاشته شد و آن هم صحبت از یک فکت درست به نام نوشته های تبلیغاتی و رپورتاژهای پولی برای فیلم و سریال هاست.

در زمانی که تلویزیون و سینما بدون حضور مدیوم دیگری دست به تولید آثار میزد مخاطب گزینه های زیادی روی میز نداشت و بنابراین میتوانست خود دست به انتخاب بزند از طرفی مخاطبان سینما هم که کار موردعلاقه شان را با توجه به نقدها و تحلیل های منابع مورد وثوقشان یا از تبلیغات دهان به دهان گزینش میکردند اما وقتی تلویزیون اینترنتی و شبکه نمایش خانگی پا به عرصه گذاشت قدرت انتخاب زیاد و تعداد آثار هم بالا رفت و‌ درنتیجه رقابت به وجود آمد. حالا این رقابت رنگ شدیدتری به خود گرفته بعد از ورود پلتفرم های‌نمایشی و طبیعتا هرکدام باید برای آنکه مخاطب را مال خود کنند حرفی برای گفتن داشته باشند و در این رقابت پیروز شوند.

درنتیجه تبلیغات و امور رسانه ای مهم ترین اصل در این کارزار رقابتی ست و نمیتوان بدون تشکیل اتاق فکر و سرهم‌بندی شده این سریال را پروموت کرد.

این همان حرفی ست که استوری نوید محمدزاده فارغ از اینکه به چه کسی یا چه سریالی طعنه زده است اهمیت پیدا میکند. تبلیغات صحیح ، دفاع درست و بی اغراق . اما چیزی که در فضای مجازی و برای پلتفرم ها و حتی فیلم های اکران شده (پیش از کرونا) شاهد هستیم این است که هرچقدر خرج کنید و همه جا حرف از شما باشد یعنی تبلیغ درست درحالی که این به بیشتر به یک خودزنی شبیه است و حتی ممکن است به صاحب اثر و زحمت او آسیب جدی وارد کند. درحالی که خارج از کشور برای هر اثر نشست ها و چالش های زیاد و ایده های بکر جدیدی وجود دارد که چطور یک اثر را به صورت درست و با هوشمندی لانسه کنند ؛ در ایران اینطور جا افتاده که با پخش هدیه و پول می شود یک اثر را پربیننده کرد.

انتشار یادداشت های سفارشی و خبرهای اغراق آمیز و اخبار کذب و‌ تهییج مخاطب کم سن و سال بیشتر یک دفاع بد است که یقینا به نفع صاحب اثر نیست مخاطب باید با زیرکی به سمت تولید کشیده شود. کار خوب مخاطب واقعی خودش را با هوشمندی یک پروموت درست پیدا می کند اما با تعریف های بیرون از قاب بیشتر ضدتبلیغ اتفاق می افتد. امید است امور تبلیغات و مشاور رسانه با خلاقیت و ایده های بکر ، استفاده از روش تبلیغ غیرمستقیم ، موج سواری های درست و... بتواند برای بازدید بیشتر در پلتفرم ها و حتی اکران های سینمایی به آثار صاحبان تولید کمک شایانی کند.

هرچند که نباید از قلم بیفتد که قاطبه رسانه و اصحاب مستقل هیچگاه تحت تاثیر جوسازی های آثار قرار نگرفتند و به مسیر خود در سلامت و رهایی از این جریانات ادامه دادند و این اتفاقات بیشتر شامل حال فضای مجازی میشود.

whatsapp
telegram
Facebook
Twitter
Email
کپی کردن لینک